Vanmorgen hebben we de terugkomdienst beleefd van de jongeren die in de zomer naar Ghana zijn geweest om zich in te zetten voor de mensen daar. Het was een dienst waarin de persoonlijke ervaringen van de jongeren op indrukwekkende wijze met ons werden gedeeld. De moeilijk voorstelbare omstandigheden op economisch en sociaal gebied daar vergeleken met de welvaart die wij hier vaak als vanzelfsprekend ervaren. Tegelijkertijd een geweldige dankbaarheid die ze ondervonden van de bevolking voor het weinige wat er wel was en diepe geloofservaringen. Wat hun bezoek betekende voor de mensen maar ook wat de ervaring met henzelf heeft gedaan.
Jezus vraagt ons zijn handen en voeten te zijn op de wereld. De jongeren hebben dit gedaan en ze hebben daarmee het leven van onze medemensen in Ghana verlicht. Ook hun eigen leven is hierdoor geraakt en door hun voorbeeld hebben ze ons geïnspireerd ook een bijdrage te leveren aan het koninkrijk van God. We zijn als gemeente trots op onze jongeren en dankbaar voor al het goede wat er door hun acties in gedaan.
Verbondenheid is een belangrijk thema geweest bij de voorbereiding op de reis en het verblijf in Ghana. Verbondenheid met God, met de lokale bevolking en met elkaar. Gedurende de reis is die verbondenheid verdiept en uitgebreid wat we vandaag terug konden zien in oa. het verbonden zijn met Wytze die in Nieuw-Zeeland verblijft maar die live bij de dienst aanwezig was middels internet. Ook in het prachtige lied van Marieke van Lingen voelden we die verbondenheid.
Ver weg en dichtbij
vreemdeling en geliefde
laat ons voor altijd
verbonden zijn door liefde