De gruwelijke oorlog in Oekraïne lijkt zich voort te slepen en het einde is niet in zicht.
Het vraagt veel van het uithoudingsvermogen en een deel van de bevolking dreigt de hoop op betere tijden te verliezen. Het animo onder de (jonge) bevolking om mee te strijden aan het front daalt; steeds meer jonge gezinnen overwegen het land te verlaten of doen dit inderdaad. Recent berichtte Natalia Shalata (die ons in juni 2022 bezocht) dat ze dit als een moeilijke tijd ervaart: het is een uitputtingsslag, met nog een lange weg te gaan. “Deze oorlog mag niet ‘gewoon’ worden”, zegt ze. ”Blijf ons steunen en laat dat merken door je duidelijk uit te spreken, zodat wij kunnen volhouden!”. Het klinkt als een noodkreet….. ons meeleven ervaart ze als een grote een steun in de rug.
Recent kwamen soortgelijke geluiden van de VN-Vluchtelingenorganisatie UNHCR en van UNICEF. Twee jaar na het begin van grootschalige oorlog is er in Oekraïne sprake van enorme psychische nood onder de getraumatiseerde bevolking. De behoefte aan ondersteuning op dat gebied is ‘gigantisch’, zegt een VN-woordvoerder. "Voor sommige mensen speelt dit al tien jaar. Tien jaar oorlog in het oosten sinds de annexatie van de Krim." Naast de miljoenen vluchtelingen in het buitenland, zijn er binnen Oekraïne bijna 4 miljoen vluchtelingen. Zo’n 40% van de bevolking zou afhankelijk zijn van humanitaire hulp! Oekraïners zien hulp -zoals het uitdelen van voedsel en dekens en de reparatie van hun huizen- daarom als een belangrijk signaal. "Ze weten als ze die ontvangen dat ze niet zijn vergeten. Dat er mensen in de hele wereld zijn die hen nog steeds blijven steunen."
Ook in deze oorlog worden kinderen/jongeren zwaar getroffen, met grote psychologische gevolgen. Uit onderzoek van Unicef blijkt dat meer dan de helft slaapproblemen heeft en last van nare gedachten en herinneringen. “Kinderen maken al twee jaar lang geweld, scheiding, verlies van dierbaren en familie, ontheemding en een gebrek aan onderwijs en gezondheidszorg mee. Ze willen dat er een einde komt aan deze nachtmerrie”. Daarom zijn ‘kindvriendelijke ruimtes’ zo belangrijk, waar kinderen en ouders terecht kunnen om te praten met elkaar en/of een psycholoog. En waar met activiteiten en spelletjes, kinderen weer even kind kunnen zijn en elkaar kunnen ontmoeten. Dit geldt in het bijzonder voor kinderen langs de frontlinie, die veel tijd moeten doorbrengen in schuilkelders of ondergrondse metrostations. Daar zelfs naar school gaan of anders voornamelijk online onderwijs krijgen, waardoor ze veel minder contacten hebben met leeftijdsgenoten.
Evenals UEP*) geven veel andere organisaties humanitaire en mentale hulp waar ze kunnen, maar soms lijkt het onbegonnen werk door de grote nood…
De oorlog in Oekraïne brengt veel leed en onzekerheid met zich mee voor miljoenen mensen. Met ons gebed en onze steun houden UEP en kerken in Oekraïne het vol. Dank u wel, dat u hen niet vergeet! Uw bijdrage is welkom op NL 41 RABO 0362 7539 03 t.n.v. Diaconie PGT, o.v.v. Trynwalden in Actie voor Oekraine.
De zwo-diakenen
*) Lviv Education Foundation (LEF) heet sinds een paar jaar Ukranian Education Platform (UEP)