Vandaag vieren we Onafhankelijkheidsdag (1991). We zijn vroeg opgestaan en om 8 uur bevinden we ons in de kerk. Yuliana en Zvinka hebben ons uitgenodigd, aangezien zij in deze dienst zingen ter nagedachtenis van de oorlogsslachtoffers. We genieten van hun optreden, maar na 45 minuten verlaten we de dienst die voor ons moeilijk te volgen is.
Later in de ochtend maken we een wandeling naar de rivier aan de rand van de stad. Anastasia heeft ons uitgenodigd om bij haar thuis te komen voor de lunch. Het was een plezierige tijd met haar ouders en een kleinkind, en we hebben heerlijk gegeten; de tijd vloog voorbij. Haar vader brengt ons naar het theater, waar een kozakkenkoor optreedt. Ons bezoek aan het theater is kort, omdat we verwacht worden in het jeugdcentrum, waar Anastasia actief is. Helaas kan Maryana niet aanwezig zijn, maar kort na ons arriveren Adriana, Yuliana en Zvinka.
Luba heeft de leiding in dit onafhankelijke centrum, met ondersteuning van onder andere UEP. Ze vertelt dat ongeveer 15 jongeren (in de leeftijd van 10-15 jaar) momenteel tekeningen aan het maken zijn om psychosociale problemen als gevolg van de oorlog te identificeren en passende therapie te bieden. Na de middagontmoeting komen een tiental vrijwilligers bijeen (waaronder A+M, beiden tussen de 15 en 20 jaar oud). Samen zingen, dansen en spelen ze bingo, zoals eerder afgesproken was met Natalia en de meiden.
Opnieuw een dag vol bijzondere ontmoetingen en gesprekken!







