Ben niet bang voor de boze wolf, ben niet bang…toch?
Nadat de kinderen aan elkaar bij Basiscatechese allemaal bemoedigende complimenten hadden gegeven stonden we stil bij: wat durf je… en wat niet? Via het spel ‘Over de streep’, moest de keuze worden gemaakt: o.a. ben ik bang in het donker? Heb ik hoogtevrees? Durf ik te vertellen dat ik verliefd ben? Durf ik alleen een liedje te zingen? Durf ik tegen een oudere te zeggen dat hij iets verkeerd doet? Durf ik mee te doen met toneelspel in de kerk?

Bang zijn, faalangstig zelfs, we herkennen het allemaal wel en zeker één van de bekendste personen in de Bijbel: Mozes. Lees Exodus er maar op na: ‘wie ben ik dat ik naar de farao zou gaan en de Israëlieten uit Egypte zou leiden?’ ’Wat moet ik dan zeggen?’’ ‘Ze zullen me vast niet geloven en niet naar me luisteren.’’ ‘Neemt U mij niet kwalijk, Heer, stuur toch iemand anders, wie U maar wilt.’ De kinderen tekenden Mozes ‘Hoe sjochtdy er dan út’ en vervolgens schreven ze adviezen om zijn angst te beheersen.
Dat Mozes als hij angstig was maar naar zijn vader en moeder moest gaan was een prima advies, alleen werd deze door een ander als weinig realistisch ervaren: ‘Ach nee ju, dybinne al lang dea.’
De Hebreeuwse Bijbel begint met de letter b in het Hebreeuws ziet die er zo uit: ב
Iedere Hebreeuwse letter heeft een betekenis. Beet betekent ‘huis’. De letter lijkt op een bushokje, een plek waar je kunt schuilen, waar je op adem kunt komen, als de storm (zoals faalangst) tekeergaat. Tegelijkertijd symboliseert de letter wie of wat God voor jou wil zijn:Grond onder je voeten, steun in je rug,dak boven je hoofd, gegrond, gesteund, gezegend. Nu je dit weet, begin dan nu maar te lopen, niet meer vastgeketend aan je angst. God is met je, waar je ook bent. De kinderen beelden samen dit vertrouwen uit en Johan wijst daarom ook hoopvol richting toekomst.
