Wanneer we elkaar toevallig op een wandeling tegenkomen, zijn we vaak blij om even wat uit te wisselen. Want we zien elkaar amper nog. Uit voorzorg zoeken we elkaar ook minder op, of helemaal niet meer. En niet iedereen grijpt snel naar de telefoon om op te bellen. Maar: we missen elkaar. Zouden we elkaar ook op andere manieren verbondenheid kunnen tonen?
Ook hen die wij minder missen maar van wie wij vermoeden dat ze het best zwaar hebben nu?
Vandaar dit idee !
Weet je iemand die je misschien niet goed kent, of alleen bij het boodschappen halen spreekt of bij het sporten, en weet jij of diegene het ook lastig heeft in deze tijd?
Dan zou je als engel kunnen optreden.
Vier keer breng je bij iemand anoniem een kaart, een gedicht, een verhaal, een zelfgemaakt koekje, of iets anders zelfgemaakt, en je laat zo iemand weten dat die gezien is.
Je kunt een kort briefje erbij doen bij de eerste keer dat dit een engelengroet is. En dat die vier keer zal komen.
Accepteer ook wanneer er een briefje aan de deur hangt: "geen engelengroet meer", dan wil iemand niet gezien worden.
Ik vermoed dat de meesten het wel leuk zullen vinden.
Voor wie tijd heeft en een ander een hart onder de riem wil steken, is dit een mooie manier in deze tijd van het jaar.
( door een gemeentelid aangedragen, die ook anoniem wil blijven!)
ds. Wiebke Heeren